Dysleksja a nauka angielskiego
Zastanówmy się, dlaczego uczniowie dyslektyczni doświadczają trudności w nauce tego właśnie języka. Gdy weźmiemy pod uwagę możliwości kontaktu z angielskim dzięki rosnącej liczbie docierających do Polski produkcji filmowych oraz Internetu i gier komputerowych wydać się może, że istnieją warunki sprzyjające uczeniu się angielskiego.
Patrząc jednak na zagadnienie z perspektywy uczniów z zaburzeniami o podłożu językowym, które według wielu badaczy wiążą się z deficytem przetwarzania fonologicznego oraz trudnościami w opanowaniu umiejętności w zakresie relacji grafem-fonem (Bogdanowicz i Adryjanek 2005; Nicolson 2001; Nijakowska 2007a, Reid 1998), widoczny staje się ten aspekt języka angielskiego, który może być źródłem trudności w jego przyswajaniu.
Angielski jest językiem nietransparentnym (Nijakowska 2007b), co znaczy, że cechuje go brak regularności w zakresie relacji głoska-litera. Nieregularności te wynikają z tego, że 26 liter tworzy kombinacje 44 dźwięków. A więc, jedna głoska może być zapisana za pomocą więcej niż jednej litery lub kombinacji liter lub też, jak w przypadku słów sky, time i light – głosce /ai/ odpowiadają różne litery lub kombinacje liter.
Zachodzi również sytuacja odwrotna, kiedy litera lub kombinacja tych samych liter (read, pear) może odpowiadać więcej niż jednej głosce. Ponadto język ten obfituje w wyjątki, których zapis jest nieregularny, np.debris (Nijakowska 2004).
Wniosek z powyższych obserwacji jest taki, że skoro nabywanie umiejętności językowych w zakresie głoska–litera sprawia trudność większości uczących się angielskiego, to uczniowie z dysleksją będą doświadczać tych trudności w sposób szczególny.